De Tunesische keuken is een smaakvolle mix van Berberse, Arabische, mediterrane en Franse invloeden. Ze is over het algemeen hartiger en pittiger dan de Marokkaanse, met als onmisbaar element de harissa. Aan de kust draait veel om vis, in het binnenland om vlees en groenten.
De basis: harissa en couscous
Harissa, een pittige pasta van rode pepers, knoflook en specerijen, staat vaak al bij binnenkomst op tafel, met brood en olijfolie. Couscous is het nationale gerecht bij uitstek, traditioneel op vrijdag en bij feesten gegeten, met lam, vis of groenten. De olijfolie is van eigen bodem; Tunesië is een van de grootste producenten ter wereld.
Voorgerechten en straateten
Een typisch begin is de brik: een flinterdun, krokant gebakken deegpakketje, klassiek gevuld met een ei dat nog net vloeibaar is. Andere bekende gerechten zijn lablabi (een stevige kikkererwtensoep, ideaal als ontbijt), salade méchouia (een salade van geroosterde paprika en tomaat) en overal verse salades. Veel hiervan vind je ook op of rond de markten.
Vis en vlees
Aan de kust is verse vis volop aanwezig, vaak eenvoudig gegrild of in een stoofschotel. Populair zijn ook merguez, pittige worstjes, en diverse tajines, al is een Tunesische tajine iets heel anders dan de Marokkaanse.
Zoet, thee en koffie
Als zoetigheid kom je makroud tegen (griesmeelgebak met dadelvulling) en, met Franse invloed, fijne patisserie. Gedronken wordt er veel zoete muntthee, vaak met pijnboompitten, en sterke koffie in espressostijl.
Wat te drinken
Naast thee en koffie heeft Tunesië ook een eigen wijnproductie en het lokale bier Celtia. Omdat het een overwegend islamitisch land is, schenkt niet elke gelegenheid alcohol; in hotels en toeristische restaurants is dat doorgaans wel het geval. Meer over die context lees je bij islam en tradities en in het overzicht van de cultuur van het land.
